Günler

Dallarında sararan yapraklar gibi döküldü

Farkında mısın?

Yıllar

Avuçlarımıza yağan kar gibi eridi gitti

“Gönül kuşum çırpınmıyor artık kafeste”

Ey Sevgili, nerdesin?

Sevme vakti çoktan geçti

Sert rüzgârlar önünde sürüklenen bir hayal gibi

Dokundurmadan kanatlarını ne sana ne bana Uçup gitti...

Tahta çerçevelerde soluk resimler gibi şimdi o

Soluk eski zaman resimleri gibi

Masallarda kalan, uzun saçlı peri kızı şimdi o

Elinde upuzun sihir değneği,

Yalnız masallarda aşık edecek birbirine

Rastladığı ateş gözlü gençleri

Yalnız masallarda esecek başlarında

ateş gözlü gençlerin

sevda yelleri

Bizden geçti artık sevgili...

Gelmedin!

Geleceğin zamanlarda

Gelmedin!

Baharın henüz ışıldadığı zamanlarında ömrümün

Gözleri yemyeşilken...

Ve saçlarında rüzgarı,

Hiç duyulmamış nice bin kokuyu taşırken,,

Nisan rahmet rahmet inerken toprağa,

Ve toprak fışkırtırkan yüreğinde sakladığı

her şeyicoşkuyla...

Kan damarlarımda deli deli akarken

-delikanlıyken-

Gelmedin!

Şimdi geçti artık sevgili

Yorgunluk yalnız bedenimde olsa

kolaydı

Lakin

“Gönül kuşum çırpınmıyor kafeste”

ÖMER SENCER BAYCAR